İMADƏDDİN NƏSİMİ عمادالدین نسیمی دن تورکی شعرلر


İMADƏDDİN NƏSİMİ عمادالدین نسیمی دن تورکی شعرلر

————————————-

Mǝrhǝba, xoş gǝldin, ey ruhi rǝvanım, mǝrhǝba!

Ey şǝkǝrlǝb yari-şirin, lamǝkanım, mǝrhǝba!

Çün lǝbin cami-Cǝm oldu nǝfxeyi-ruhülqüdüs,

Ey cǝmilim, ey cǝmalim, bǝhrü kanım, mǝrhǝba!

Könlümǝ heç sǝndǝn özgǝ nǝsnǝ layiq görmǝdim,

Surǝtim, ǝqlim, üqulim, cismü canım, mǝrhǝba!

Ey mǝlǝk surǝtli dilbǝr, can fǝdadır yoluna,

Çün dedin lǝhmikǝ lǝhmi, qanǝ qanım, mǝrhǝba!

Gǝldi yarım naz ilǝ, sordu, Nǝsimi, necǝsǝn?

Mǝrhǝba, xoş gǝldin, ey xırdadǝhanım, mǝrhǝba!

——————————–

Şol lǝbi şirinǝ, yarǝb, gǝr şǝkǝr dersǝm, nola?

Şol günǝş tǝlǝtli ayǝ gǝr qǝmǝr dersǝm, nola?

Adǝmi növindǝ mislin görmǝdi dövri-fǝlǝk.

Şol cǝhǝtdǝn gǝr sana xeyrül-bǝşǝr dersǝm, nola?

Şol gül üzrǝ dağılan ǝnbǝr sifǝtli sünbülǝ,

Ənbǝrin reyhan ǝcǝb, ya mişki-tǝr dersǝm, nola?

Bilmǝyǝn eşqin tǝriqin hǝr xǝbǝrsiz qafilǝ,

Çün hidayǝt bulmamış, gǝr bixǝbǝr dersǝm, nola?

Sǝnsiz, ey cani-cahan, bir pula dǝymǝz kainat,

Heçǝ dǝymǝz nǝsnǝyǝ gǝr şol qǝdǝr dersǝm, nola?

Gǝr üzin ayin görǝnǝ, ey cahanın fitnǝsi,

Şübhǝsiz hǝqqi görǝn sahibnǝzǝr dersǝm, nola?

Kim ki, hǝqqi pǝrdǝsiz üzündǝ, ey can, görmǝdi.

Bibǝsirǝtdir, gǝr anǝ bibǝsǝr dersǝm, nola?

Zülfü rüxsarındır, ey can, sureyi-nurü düxan,

Gǝr bu mǝnidǝn ana şamü sǝhǝr dersǝm, nola?

Nuri-imandır camalın kim ki, sǝddǝqna demǝz,

Kafirü müşrikdir, anǝ div ǝgǝr dersǝm, nola?

Çün Nǝsiminin mǝqamı Qaf imiş ǝnqamisal,

Şol müǝlla qǝdrǝ gǝr ari göhǝr dersǝm, nola?

———————————-

Nuri-tǝcǝlli şölǝsi düşdü ǝzǝldǝ alına,

Gözlǝrimin bu rǝng ilǝ yaşı boyandı alına.

Hǝm möcüzati Əhmǝdin gözlǝri sehridir anın,

Rǝhmǝti-hǝq bu cadunun ümmǝtinǝ vü alına.

Cǝhd edǝrǝm ki, alinǝ könlümü vermǝyǝm, vǝli,

Hǝm bilirǝm ki, aqibǝt alinǝ könlüm alına.

Kimsǝ ǝgǝrçi istǝmǝz düşmǝgi fitnǝyǝ, vǝli,

Şükr edirǝm ki, düşmüşǝm alǝ gözünün-alına.

Düşdü Nǝsiminin başı zülfü kimi ayağına,

Düşǝli can gözü anın bǝdri-müǝmmǝm alına.

——————————-

Mǝndǝ sığar iki cahan, mǝn bu cahana sığmazam,

Gövhǝri-lamǝkan mǝnǝm, kövnü mǝkanǝ sığmazam.

Ərşlǝ fǝrşü kafü nun mǝndǝ bulundu cümlǝ çün,

Kǝs sözünüvü ǝbsǝm ol, şǝrhi-bǝyanǝ sığmazam.

Kövni-mǝkandır ayǝtim, zatidürür bidayǝtim,

Sǝn bu nişanla bil mǝni, bilki nişanǝ sığmazam.

Kimsǝ gümanü zǝnn ilǝ olmadı hǝqq ilǝ biliş,

Hǝqqi bilǝn bilir ki, mǝn zǝnnü gümanǝ sığmazam.

Surǝtǝ baxü mǝnini surǝt içindǝ tanı kim,

Cism ilǝ can mǝnǝm vǝli, cism ilǝ canǝ sığmazam.

Hǝm sǝdǝfǝm, hǝm inciyǝm, hǝşrü sirat ǝsinciyǝm,

Bunca qumaşü rǝxt ilǝ mǝn bu dükanǝ sığmazam.

Gǝnci-nihan mǝnǝm mǝn uş, eyni-ǝyan mǝnǝm mǝn uş.

Gövhǝri-kan mǝnǝm mǝn uş, bǝhrǝvü kanǝ sığmazam.

Gǝrçi mühiti-ǝzǝmǝm, adım adǝmdir, adǝmǝm,

Tur ilǝ künfǝkan mǝnǝm, mǝn bu mǝkanǝ sığmazam.

Can ilǝ hǝm cahan mǝnǝm, dǝhrilǝ hǝm zaman mǝnǝm.

Gör bu lǝtifeyi ki, mǝn dǝhrü zǝmanǝ sığmazam.

Əncüm ilǝ fǝlǝk mǝnǝm, vǝhy ilǝ hǝm mǝlǝk mǝnǝm,

Çǝk dilinivü ǝbsǝm ol, mǝn bu lisanǝ sığmazam.

Zǝrrǝ mǝnǝm, günǝş mǝnǝm, çar ilǝ pǝncü şeş mǝnǝm.

Surǝti gör bǝyan ilǝ, çünki bǝyanǝ sığmazam.

———————————

Zat ilǝyǝm sifat ilǝ, gülşǝkǝrǝm nǝbat ilǝ,

Qǝdr ilǝyǝm bǝrat ilǝ, bǝstǝ dǝhanǝ sığmazam.

Narǝ yanan şǝcǝr mǝnǝm, çǝrxǝ çıxan hǝcǝr mǝnǝm,

Gör bu odun zǝbanǝsin, mǝn bu zǝbanǝ sığmazam.

Şǝhd ilǝ hǝm şǝkǝr mǝnǝm, şǝms mǝnǝm, qǝmǝr mǝnǝm,

Ruhi-rǝvan bağışlaram, ruhi-rǝvanǝ sığmazam.

Tir mǝnǝm, kǝman mǝnǝm, pir mǝnǝm, cavan mǝnǝm,

Dövlǝti-cavidan mǝnǝm, ayinǝdanǝ sığmazam.

Gǝrçi bu gün Nǝsimiyǝm, haşimiyǝm, qureyşiyǝm,

Mǝndǝn uludur ayǝtim, ayǝtǝ, şanǝ sığmazam.

——————————–

Dinlǝgil bu sözü ki, candır söz,

Aliyü asiman mǝkandır söz.

Şeş cǝhǝtdǝn münǝzzǝh anlavü bax,

Şoylǝ kim xaliqi-cǝhandır söz.

Nazilü münzil anla kim, birdir,

Kǝndi kǝnduyǝ tǝrcümandır söz.

Tulü ǝrz ilǝ ümqü bulunmaz

Yǝ‘ni bihǝddü binişandır söz.

Bu hǝdisǝ nǝzǝr qıl, ey aqil,

Anlayasan ki, bigümandır söz.

Ərşi-rǝhman dedi, nǝbi, könülǝ,

Çünki gördü könüldǝ kandır söz.

Dedi ya kafüha, ǝuzǝ-bikǝ,

Çün Əli bildi müstǝandır söz.

Qeyri-mǝxluqdur, nǝ demǝk olur,

Anla kim, imdi rayikandır söz.

Əqli-küll ǝrşü kürsi, lövhü qǝlǝm,

Çar ünsür, nöh asimandır söz.

Zahirü batin, ǝvvǝlü axir,

Aşikaravü hǝm nihandır söz.

Ey üqulü nǝsǝb edǝn isbat,

Qamuya söz de kim, hamandır söz.

Kafü nundan vücudǝ gǝldi cahan,

Əgǝr anlar isǝn ǝyandır söz.

İsiyi-pak, Adǝmü Əhmǝd,

Mehdiyi-sahibüz-zǝmandır söz.

Bu bǝyani dilǝrsǝn anlayasan

Kim, necǝsi filan-filandır söz.

“Cavidannamǝ“yi gǝtirgil ǝlǝ,

Ta bilǝsǝn ki, nǝsnǝ candır söz.

Sözǝ bu izzü cah yetmǝzmi,

Kaydalar Fǝzli-qeybdandır söz.

Aqil isǝn sözünü müxtǝsǝr et,

Ey Nǝsimi, çü bigirandır söz.

———————————

Sal bürqǝyi üzündǝn, ǝya surǝti-rǝhman,

Tǝrh eylǝ gümani,

Hǝr kim ki, cǝmalın görǝ, ey xosrovi-xuban,

Qurban edǝ cani.

Fariq degilǝm şövqi-rüxündǝn, dünü gün mǝn,

Yanmaqdayam, ey dost!

Yǝqubsifǝt qılma mǝni zarü pǝrişan,

Ey Yusifi-sani!

Aramım ilǝ, ǝql ilǝ imanü dilü din

Kimdir, sǝnǝma, sǝn

Hǝr kim ki, gǝtirmǝz xǝt ilǝ xalına iman

Kafir derǝm ani.

Rǝhm eylǝ, ǝya sǝrvǝri-xuban ki, fǝqirǝm,

Sǝn şahi-qǝnisǝn,

Ol xalü xǝtin aşiqǝ hǝm qiblǝ, hǝm iman,

Ey bǝhri-mǝani.

Hǝr kim ki, sǝni hǝq deyibǝn sǝcdǝyǝ enmǝz,

İnkarǝ düşübdür.

Qıl hǝzrǝtinizdǝn anı mǝrdud çü şeytan,

Ol üzü qǝrani.

Pǝrvanǝsifǝt şǝmi-rüxün narinǝ yandı,

Ey dust Nǝsimi.

Rǝhm eylǝ ana, lütf elǝ, ey sǝrvǝri-xuban

Yandırmagil ani.

———————————–

Saldı xǝbǝri-hüsnünüz, ey sǝrvǝri-xuban,

Qovğaya cahani,

Rövşǝn qılır ǝnvari-rüxün, ey mǝhi-taban,

Kövn ilǝ mǝkani.

Şayǝsteyi-dǝrgahi-hǝq olmaq dilǝr isǝn,

Cuyayi-hǝq ol kim,

Hǝr kim ki, hǝqi tanmadı olmaya insan,

Heyvan degil ani.

İnsanı görün kim, necǝ bu tinǝti qıldı

Hǝqq öz kǝrǝmindǝn.

Ziba yaradıbdır, sǝnǝma, xaliqi-sübhan,

Bu cism ilǝ cani.

Hǝr kim ki, demǝz surǝtinǝ mǝzhǝri-hǝqdir

Vaqif degil andan,

Ol bixǝbǝrǝ söylǝ ki, ta qalmaya nadan,

Bilsin bu bǝyani.

Fani olisǝrdir bu cahan aqibǝtül-ǝmr,

Rǝhm eylǝ mǝnǝ sǝn,

Bilgil ki, vǝfa eylǝmǝyǝ kimsǝyǝ, ey can,

Bu dünyǝyi-fani.

Hǝr kim ki, sǝnin gözlǝrinǝ müştǝri olmaz,

Cana, çü Nǝsimi,

Qılmaz dilü can qaşın ilǝ gözünǝ qurban,

Aşiq demǝ ani.

—————————————-

Kirpiklǝri çün iki cahanın ǝsǝridir,

Bu dövri-Zühǝldǝ,

Ol günǝşi gör sǝn kim, anın kimi pǝridir,

Gün bürci-Hǝmǝldǝ.

Katib ki, üzü hǝrfini yazdı otuz iki,

yigirmi sǝkizdǝn,

Ol adǝmi-xaki budur, adǝm, xǝbǝridir,

Qıl nǝqşi-ǝzǝldǝn.

Gǝl surǝtinin sirrini hǝcc eylǝ ǝdǝdcǝ

Ol mǝhrǝmi-ǝsrar

Kim, alǝmi-surǝt qılasan hǝcc sǝfǝridir,

Fikr eylǝ ǝmǝldǝ.

Musasifǝt olgil ki, münacat hǝmişǝ,

Göstǝr yǝdi-beyza,

Didar çün anın gecǝvü-gündüz nǝzǝridir,

Bu Turi-zǝlǝldǝ.

Üqbayǝ duruş, alǝmi-zatǝ bula gör yol,

Anla bu süfati,

Dünya dedigin fitnǝ çü gördün bǝşǝridir,

Nǝqdi anın ǝldǝ.

Gǝl qamǝti-sǝrvin keçib ol cǝnnǝtǝ daxil,

Didar görǝsǝn,

Arif olanın rövzeyi-rizvan çü yeridir

Qalır o mǝhǝldǝ.

Mişkin saçın ǝldǝn qoma zinhar, Nǝsimi,

Namusu yelǝ ver,

Müşkillǝrini keyfiyyǝtin şǝmin ǝridir,

Ol saf bu hǝldǝ.

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma

%d bloqqer bunu bəyənir: